Pasadena.science

Strona główna / Planety zewnętrzne

Długa droga Voyagerów

Dwie sondy wystrzelone w 1977 roku zmieniły naszą wiedzę o olbrzymich planetach, a potem poleciały dalej, poza granicę bańki wydmuchiwanej przez Słońce.

Dwa starty, jedno lato

Pierwszy z Przylądka Canaveral wystartował Voyager 2, 20 sierpnia 1977 roku. Voyager 1 poleciał 5 września 1977 roku szybszą trasą – dlatego ma niższy numer, choć wystartował później, a do celów dotarł pierwszy.

Cztery olbrzymy

Voyager 2 minął Jowisza 9 lipca 1979 roku, Saturna w sierpniu 1981, Urana 24 stycznia 1986 i Neptuna 25 sierpnia 1989 roku. Wciąż jest jedyną sondą, która odwiedziła Urana i Neptuna. Niemal wszystko, co widzieliśmy z bliska na tych dwóch planetach, pochodzi z kilku dni przelotów w latach 80.

W przestrzeń międzygwiazdową

Po planetach obie sondy leciały dalej. Voyager 1 wszedł w przestrzeń międzygwiazdową w sierpniu 2012 roku, Voyager 2 – 5 listopada 2018 roku. Obie opuściły heliosferę, bańkę cząstek i pola magnetycznego wydmuchiwaną przez Słońce.

Voyagery wiozą Złotą Płytę – pozłacany miedziany dysk o średnicy 12 cali (ok. 30 cm) z dźwiękami i obrazami Ziemi, przeznaczony dla każdego, kto mógłby go kiedyś znaleźć.

Jak wciąż ich słyszymy

Łączność z Voyagerami prowadzi Deep Space Network, która śledzi sondy NASA daleko poza Księżycem.

Źródła

  1. NASA Science, Voyager: Mission Overview
  2. NASA Science, Voyager 2: First To Visit All Four Giants
  3. NASA JPL, Eight Essential Facts About NASA’s Deep Space Network

Źródła sprawdzone: 1 listopada 2026

Podcast TheScience.fm

nauka.news

Wiadomości naukowe wyjaśniane bez sensacji, także o eksploracji kosmosu i misjach opisanych w tym serwisie.

Słuchaj na nauka.news